Skip to content

አሰፋ ጫቦ ተገደለ ወይስ ሞተ?

ቬሮኒካ መላኩ 18119501_10212516554410253_4349511308389670468_n

ባለፈው ወር አካባቢ የቦርከና ድረ ገፅ ባለቤት የእለት ስራውን እያከናወነ እያለ ከሌላኛው የአለም ጫፍ ከወደ አውስትራሊያ አንድ አጠር ያለች መልእክት ትደርሰዋለች ። ይች መልእክት ቦርከና የመልእክት ሳጥን ውስጥ በገባችበት ሰአት በሌላኛው የአለም ጫፍ አንድ በሙሉ ጤንነት ላይ የሚገኝ ሰው ዳላስ ውስጥ ምናልባት ራሱ ያፈላውን ቡና ከሲጃራው ጋር እያወራረደ ይሆናል ወይም ደሞ ብዙውን ጊዜውን የሚያዘወትርበት ቤተ መፅሃፍት ቤት ውስጥ ይሆናል ። ሁለቱንም ልማዶቹን በጣም ይወዳቸዋል ። ይህ ሰው በሙሉ ጤንነት ይገኝ የነበረው አሰፋ ጫቦ ነበር ።

መልእክቷ ምን ትላለች?

የቦርከናው ድረ ገፅ ባለቤት መልእክቷን ሲከፍታት እንደዚህ ትላለች

” ሰላም ጠና ይስጥልኝ ። ስሜ ግሪጎሪ ማኬንዚ ይባላል ። አቶ አሰፋ ጫቦ ጋር እንተዋወቃለን ። ሁለታችንም በዓለም በቃኝ እስር ቤት ጓደኛ ነበርን ። እባክህ የአቶ አሰፋ ጫቦን የኢሜይል አድራሻ ላክልኝ። ከምኖርበት አውስትራሊያ ወደ አሜሪካ ስለምጓዝ አሰፋን ማግኘት እፈልጋለሁኝ ። ሁለታችንም ስላረጀን የመጨረሻ እድሌ ሊሆን ይችላል ። ” ይላል

ይች አጭር መልእክት የደረሰችው የቦርከናው ድሜጥሮስ ብርቁ ወድያውኑ ለአቶ አሰፋ በፌስ ቡክ ሜሴጂ በኩል የሚከተለውን መልእክት ይልካል :

” ጋሼ አሰፋ ሰላም ነዎት ወይ? አንድ ግሪጎሪ ማኬንዚ የሚባል ሰው ከወደ አውስትሪሊያ ኢሜሎትን ጠየቀኝ ። ሰውየው በአለም በቃኝ እስር ቤት አብረን አሳልፈናል እያለ ነው ። ጓደኛየ ነበሩ ብሏል ። ግለሰቡን ያውቁታል ወይ ? ” በማለት ይፅፍላቸዋል ።

አሰፋ ጫቦም ስሙን በማስታወስ ” አዎን ! በማእከላዊ እስር ቤት ካገኘኋቸው አዋቂ የምላቸው ሰዎች አንዱ ነው ፤ ኢሜይሌን ስጠው ” ብለው መለሱ።

የአቶ አሰፋን መልስ ያገኘው የቦርከናው ድረ ገፅ ባለቤት አቶ አሰፋ የሰጡትን የኢሜይል አድራሻ ለግሪጎሪ ማኬንዚ ይልክለታል ።
ከቀናት በኋላም አቶ አሰፋ ወደ ቦርከና በላኩት መልእክት ” ግሪጎሪ ማኬንዚ በስልክ እንዳገኛቸው እና ወደ አሜሪካ ሲመጣ ዳላስ ቴክሳስ ለመገናኘት እንደተቀጣጠሩ ይነግሩትና ። ” ምስጋና ጨምረው ይፅፉለታል ።

ቀድሞ በተያዘው ቀጠሮ መሰረት አቶ አሰፋ ጫቦ እና “ሊጎበኛቸው” ዳላስ ድረስ የሄደው ግሪጎር ማኬንዚ ማርች 27 ቀን ዳላስ (ዳውን ታውን) ተገናኙ። በወቅቱ ሁለቱ ግለሰቦች ሲገናኙ አቶ አሰፋ ጫቦ ምንም አይነት የህመምም ሆነ የድካም ምልክት ያልነበራቸው እና እንዲያውም ለእድሜያቸው በጣም ጠንካራ የሚባል ሁኔታ ላይ እንደነበሩ ነበሩ ።
ይሄንም የሚያረጋግጥ ምናልባት ከራት ሰዓት በፊት በሚመስል ሁኔታ አብረው የተነሱትንም ፎቶ ግራፍ አለ።
ሶስት ሰዓት በዘለቀው ቆይታቸው ፤ በእራት ሰዓት በአንድ የጣሊያን ሬስቶራንት ራት በልተው ፤ እንደገና ለመገናኘት ቀጠሮ ይዘው ተለያዮ።

በማግስቱ አቶ አሰፋ ጨቦ ታመው ሆስፒታል ሄዱ። አቶ አሰፋ ጫቦ የመጨረሻዋን ኤሜይል ለግሪጎሪ ፃፉ “በምግብ መመረዝ” ። እንደታመሙ እና ስለህመማቸው ስሜት በዝርዝር ከፃፉለት በኋላ ዳግም ሊያገኙት ያልቻሉበትን ምክንያት ሆስፒታል መግባታቸው እንደሆነ ገለፁለት ። ”

ከአውስትሪሊያ ወደ አሜሪካ አቶ አሰፋን ጫቦን ለማግኘት ብዙ ሺህዎች ማይል አቋርጦ ዳላስ የደረሰውና አብሮአቸው ራት የበላው ግሪጎር ማኬንዚ ምንም የሆነው ነገር የለም።
ከዚያ በኋላ አቶ አሰፋ ከሆስፒታል አልተመለሱም። የግሪጎሪ ማኬንዚን እራት ተከትሎ ወደ ሆስፒታል የገቡት አቶ አሰፋ ከሆስፒታሉ ድነው ሳይሆን የወጡት ህይወታቸው አልፎ ነበር ።
እንቆቅልሹ የሚጀምረው እዚህ ላይ ነው ።

ለአለፉት 40 አመታት አቶ አሰፋ ጫቦ ከተለያዩ የፖለቲካ ሃይሎች ጋር ግልፅና ስውር ሽኩቻ ሲያደርግ ቆይቷል ። ዋጋም ከፍሎበታል ። ኢትዮጵያ ውስጥ እና በአካባቢው ያሉ የፖለቲካ ሃይሎች ወያኔ ፣ ኦነግ ፣ሸአቢያ ፣ ኢህአፓ እና መኢሶኖች አሰፋ ጫቦ ላይ ብዙ ክሶችን ፅፈውበታል ። እሱም የሚያውቀውን የድርጅቶችን ገበና ሳያቅማማ ሲፅፍ ነበር ። እነዚህ ፓርቲዎች በግለሰብ ደረጃ እንደ አሰፋ ጫቦ በእጅጉ የሚፈሩት አልነበረም፡፡ የሸአቢያን ፣ የወያኔንና የኦነግን ሴራ የሚያጋልጠው ፅሁፉ ፅፎ ካሰራጨና በመላው አለም መነጋገሪያ ከሆነ እንኳን ሁለት ወር አይሞላውም ነበር ።
አሰፋ ጫቦ በብሩህ አዕምሮውና በላቀ የእውቀት ደረጃው ብዙዎቹን ፖለቲከኞች በእጥፍ ድርቡ ያስከነዳቸው ነበር ፡፡ በዚህ የተነሳም አሰፋ ጫቦን ለአመታት ሲሰሩት የነበረውን ድብቅ ሴራ አውጥቶብናል ገና ወደፊትም ያወጣብናል እያሉ አጥብቀው ይፈሩትና አምርረው ይጠሉት ነበር ።

አሰፋ ጫቦ ጠንቃቃና የማስታወስ ችሎታ የነበረው አዛውንት ስለነበር በኢትዮጵያ ውስጥ እና በኢትዮጵያ ላይ የተሰሩ የድብቅ ሴራዎችን በጥንቃቄ ይዟቸው ኖሮ እያወጣ መጎልጎል ጀመረ ። በመለስ ዜናዊ የውሸት ክስ ሀገር የተባረረው አሰፋ ጫቦ በአሜሪካ አገር በስደት መኖር ጀመረ፡፡ የተለያዩ የፖለቲካ ሃይሎች ግን በብዙ ሺ ኪሎ ሜትሮች ርቆ በሰው ሀገር የሚኖር ቢሆንም የአሰፋ ጫቦ ነገር እንቅልፍ ሊሰጣቸው እንዳልቻለ ብዙ ጠቋሚ ምክንያቶች ነበሩ ።፡ አቶ አሰፋ ጫቦ በተለያዬ ጊዜ በሚፅፋቸውና በሚያጋልጣቸው ድብቅ ሴራዎች “የቀን ቅዠት ሆኖ እያባነነና እያስበረገጋቸው እንደነበር ይታወቃል። ሌሎቹንም የተደበቁ ሴራዎች እየፃፈ እንደነበር ተናግሯል ።

የአቶ አሰፋ ጫቦ የማስታወሻ ደብተር ብዙ ጉዳዮችን አጭቂ የያዘ እንደነበር መገመት አይከብድም ። የኢትዮጵያ ፖለቲካ
እንደ ቆሰለ ጅብ የመበላላት አባዜ የተጠናወተው ነው ። ሸፍጡን እና ሴራውን ለመደበቅ አንዱን ገድሎ ስልጣኑን ማደላደል የተለመደ ነው ። ይሄ ለአመታት የተለመደ መርዘኛ ሂደቱን ቀጥሏል ። ከአንድ ሰሞን ከንፈር መምጠጥ ባለፈ “ ይሄ ሰው እንደት ሞተ? “ለምን ተገደለ?” በማን ተገደለ? ገዳዩ ለፍርድ ይቅረብ ወዘተ” የሚል ባህል የለንም ።

የአሰፋ ጫቦ ጉዳይ ገዳይ ተገዳይ ድራማ ያለበት መስሎ ይሰማኛል ፡፡ በዚህ የገዳይ ተገዳይ ድራማ ውስጥ ብዙ ተሳታፊዎችን መጥቀስ ይቻላል ። አሰፋ ጫቦ በብእሩ ጫፍ ያቆሰላቸው ብዙ ናቸው ። “የትዝታ ፈለግ ” በሚለው መፅሃፉ CIA ኢትዮጵያን ለማፍረስ ሱዳን ካርቱም ላይ መሰርቶት የነበረውን ጣቢያ አጋልጧል ።

“የተሰነይ ጉባኤ ” በሚለው ፅሁፉ ወያኔ ፣ሸአቢያ እና ኦነግ በኢትዮጵያ ላይ የሰሩትን ሴራ ለህዝቡ አሳውቋል ። ለወደፊቱም የሚያጋልጣቸው ብዙ ሚስጥሮች እንዳሉት እና እያዘጋጃቸው እንደነበር ነግሮናል ።

ስታሊን ከአባት ሀገር ያባረረውን ሊዮን ትሮትስኪ በብዙ ሺ ኪሎ ሜትሮች ርቆ በሰው ሀገር ሜክሲኮ የሚኖር ቢሆንም የሊዮን ትሮትስኪ ነገር እንቅልፍ ሊሰጠው ስላልቻለ በመጥረቢያ አስፈልጦ አስገደለው ። ወያኔ በኬኒያ እና በሱዳን የሚኖሩ ተራ ስደተኞች እረፍት ሲነሷት ወደ አገሮቹ ጎራ በማለት እንደምትገድል ይታወቃል ። CIA ም ቢሆን ጠላቴ ትንሽ ነው ብሎ አይንቅም ። ኦነግም አቶ አሰፋ ጫቦ በሚፅፋቸው መራራ ሃቆች ሲቆስል ኖሯል ። ዛሬ አሰፋ ጫቦን አጥተነዋል ነገር ግን ስለአሟሟቱ እንድንጠይቅ የሚያስገድዱ ብዙ ጥርጣሬዎች አሉ ። አሰፋ ጫቦ ተገደለ ወይስ ” ሞተ? ” ። ይሄ እንቆቅልሽ ይፈታ ዘንድ ሁላችንም መጠየቅ እና ትክክለኛውን መልስ ማግኘት አለብን ።

“Donkey Meat Up for Export, Slaughterhouse Opens” – Fortune

ሲለፋ የኖረው በሸክም በዱላ
የአህዮቹ ገላ
ቀረበ ተልኮ፣ በጀማው ሊበላ
ታጨ ለስል ቢላ።
* * *
ተርፏቸው ሳይሰጧት
“ማር አይጥማት” ሲሉ
በስሟ ቀን ግፊያ
“አለች አሉ አህያ”
ብለው ሲደልሏት
ሲያነሱ ሲጥሏት በተራ በተራ
በኑረት ግፍተራ፣ ለተረት ሲሾሟት
ለሽሙጥ ሲድሯት…
 
በክፋት ታጭቀው በምሬት ሲያጉላሉ
ኖረው ኖረው መጡ
ስጋዋን ሊቆርጡ፣
ጌታዋን ሊረግጡ።
* * *
አህያማ ሞልቷል “አልጋ ሲሉት አመድ”
አቀማመጥ ጠፍቶት፣ ሰርክ የሚወላገድ፤
 
ወግ ደርሶት ገራፊ ወፌ ወፌ ላላ
ከፈሱ ተጣልቶ ሰው ገድሎ ሚበላ
ከባዶ አፍ ነጥቆ ቀፈቱን ሚሞላ፤
 
“ሰው መሳይ በሸንጎ”
በየወንበሩ ላይ፣ በየቢሮው ባልጎ
“በወል ስም” ተጠሪ፣ ኗሪ ተሸሽጎ።
 
/ዮሐንስ ሞላ/
 
donkey_export_ethiopia
Fortune: Ethiopia is to export donkey’s meat, following the start of operations at a slaughterhouse in Bishoftu (Debrezeit) town, 48Km east of Addis Abeba.

ትውስታ… (አብደላ ዕዝራ)

13394118_1346035022079626_8563230783627582053_n“ጥሬ ሁል መብቀያ፣ መብሰያ ጊዜ አጣ፤
‘ካፍ ካፍ የሚለቅም’፥ የሰው ዶሮ መጣ።”
ብዬ የዛሬ ሶስት ዓመት የለጠፍኩት ላይ ከዚህ ዓለም በሞት የተለየን ሀያሲ እና ፀሐፊ ጋሽ አብደላ ዕዝራ አስፍሮት ከነነበረው አስተያየት ፌስቡክ አስታወሰኝ። አስተያየቱን ከስር አስፍሬዋለሁ። ትንሹን ነገራችንን በቁምነገር መዝግበው እንደትልቅ እየቆጠሩልን የሚያበረቱንና የሚገስጹን ይብዙልን!
* * *
“ቀለማቱን ብቆጣጥር፥ ቤቱን ባስዉብ ባሰማምር፥
ቅኔ ዘረፋ ብማስን፥ ወርቁን ከሰሙ ብጋግር”… ያልከዉ ትዝ አለኝ።
“የብርሃን ልክፍት” እንደ ርዕስና ሽፋን የሚመጥነዉ የለም። ደበበ ቀድሞህ “የብርሃን ፍቅር”፥ አለማየሁ ገላጋይ ለጥቆ “የብርሃን ፈለጐች” ቢሉም፥ እንደ ርዕስ የልክፍትን [የብርሃን ልክፍት] ምትሃት ++ ያዉ እንደመጥምቁ በምናብ ወንዝ ተነክሮ ይሆናል። ጀርባዉም ይነባባል። ጨለማዉን ገምሶ የሚያንሰራራ የብርሃን ልክፍትአይለቅም።
የገዛሁት ሁለተኛዉን ዕትም ነበር። Oland በድሎሃል… ዉስጡን ለቄስ አስመሰለዉ፤ ግጥሞቹን ማለቴ አይደለም። scan ወይም ቀሺም ፎቶ ኮፒ መሰለ፤ በስንኝና በለጣቂዉ መካከል የተረሳዉ/የረገበዉ ክፍተት ገፀ ዉበቱን አደበዘዘዉ። የተፃፈበት ሆሄ ቢነበብም ቀለሙ [ካንተ ልዋስና] ወየበ። ሊትማንን “ገንዘቤን መልስ” አልለዉ-ጥቂት ግጥሞችህ እንቁ ሆነዉ ማን በፍራንክ የለዉጣቸዋል?
የመሰጠህን አንድ መንቶ ምረጥ በለኝ [] ሶስት ገፅ የወረረዉን የግጥሙን ድባብ የሚያባንንም፥ የሚያስተክዝ ነዉ። ተስፈንጥሮ የወጣ መንቶ አለ።
““እንኳን አደረሰህ” ከተንኳኳ በሬ
ያን ጊዜ እነቃለሁ፥ እሱ ነዉ ሀገሬ”
የተወሰኑ ግጥሞች ደግሜ የማነባቸዉ አሉ፤ ጥቂት የተንዛዙ እንደ መስለምለም ይከጅላቸዋል። ከመሰጠኝ አንዱ አሁን የሚታወሰኝ አጭር ግጥምህ ናት- “ፍርሃት” የምትለዉ። ለምን? እንዴት? ሰለመፅሐፍህ በሌላ ወቅት ሂስ መስል የተሰማኝን እገልጥለሃለሁ።
አሁን “ወርቁን ከሰሙ” የጋገርክበትን ከላይ የለገስከንን ዕምቅ መንቶ ልነካካዉ። አሻሚ ነዉ። ብርሃኑ ገበየሁ እንደሚለዉ “አሻሚነት ከአንድ ፍቺ በላይ ትርጓሜ መያዝ፥ ከግጥሙ ዐዉደንባብ በመነሳት ቁርጥ ያለ ትርጓሜ ለመስጥት አለመቻል” ነዉና እንደ አንባቢዉ ይነባበራል። ሁል ገድፈህ ሁሉ ቢሆን ዜማዉን አይጣረስም፤ ቀለም ሳይቆጠር እንዲሁ ሲደመጥ ያስታዉቃል። አለበለዝያ የ-ሁል- አደናጋሪነት የስንኙን ጠብታዎች ሊያመከን ነዉ።የተደራሲዉንም ትኩረት ይሻማል።
ገና እንደ አነበብኩት አዞ ትዝ አለኝ – አዞ እንባነቱ አይደለም – ሰፊ አፉን ከፍቶ ከጥርሶቹ መካከል አእዋፍ ጥሬ ስጋዉን ሲያስለቅሙ፤ ለአዞ እፎይታ ለነሱ መሰንበት። ይህ አንድምታ ነዉ።
“ካፍ ካፍ የሚለቅም የሰዉ ዶሮ መጣ” ግን ጉዳቱ ያሳስባል። አንድ የጥሬ ትርጉም “ያልተነካ ፥ አዲስ” ከሆነ አድገዉ ለወገን ምርኩዝ የሚሆኑትን ካከሰማቸዉ፥ በዘራፊ ማን ይመካል? ካፍ [ካፌ ባይሆንም] ከቀኝ ቢነበብ ፍካ ፍካ ሰለሚሆን ጮርቃዉን ብቻ አይደለም የፈካዉንም ሊለቃቀመ እንጂ። ይህ በደሉን አባባሰዉ። ከቀኝ ወደ ግራ ባይነበብም ሰሙ ወደ ወርቅ ሲመራም ነዉና ይነበብ።
ከጀርባዉ ከተስተዋለ ግን ብርቅ አንድምታ አለዉ። ዶሮ ጥሬ ለቅማ እኮ ነዉ [የአዳም ረታ ገፀባህሪይ – መዝገቡ- በልቶ የተደነቀበትን] የዕንቁላል ፍርፍር የምናገኘዉ። ጥሬ ተለቅሞ የሚጥም ከመቋደሻ እስከ ፈረሰኛ ለፋሲካ ወደ ብርሃነ ትንሳኤዉ የምንሻገርበት። “የሰዉ ዶሮ” የላመዉን፥ ያልሰለጠነዉን እየለቃቀመ እንደ ዕንቁላል እንደ ጫጩት ሊቀፈቅፋቸዉ ከቻለማ እሰየዉ ነዉ።
የግጥምህ አሻሚነት እየቆየ መዘርዘር፥ መነስነስ ይጀምራል። ይልቅ አሁን የመስፍን አሸብር ምጥን ግጥም ታሰሰኝ፤ በሱ ተመሰጥና ይብቃን።
“ጫጩቶቿን ብላ
ጭራ ልታበላ
“ቋቅ! ቁቅ!” እያለች፥
ይዛቸዉ ራቀች
ሄደች ኰበለለች፤
ያረባኋት ዶሮ
እንደወጣች ቀረች።”
—— // ——
ሀያሲ እና ፀሐፊ አብደላ ዕዝራ ግንቦት 28 ቀን 2008 ዓ/ም ነበር ከዚህ ዓለም በሞት የተለየን። ለኢትዮጵያ ስነጽሁፍ እድገት ትልቅ ሀብት ነበር።

ነፍሱ በሰላም ትረፍ!

ስለ ውሃ

“ኧረ ውሃ ውሃ…” እያለ ውሃን በማሰብ የኖረ፣ አፉ የደረቀበት እና ቧንቧው የዛገበት ሰው፥ የዓለም የውሃ ቀንን በምን አስቦት ይውላል? – በግጥም? ቀናቱ የተጎራበቱትስ ለደሀው ሰቀቀን ማስታመሚያ አማልክቱ ፈርደው ይኾን?
 
“እንጀራ ሚሰራው በውሃ ነው ብዬ
ውሃን አስቀደምኩት እንጀራዬን ጥዬ” ማለቱም እንደ ቅንጦት ኾኗል።
 
በእንጀራ ሳያሳብቡም… ድህነትን ለመርሳት ሆነ “ሺህ ዓመት አይኖር” ተብሎ፥ ለብ ያለውን ያንዶቆዱቁታል!
 
“እንጀራ ሚሰራው ከጀሶ ነው ብዬ
ቤት ማደሱን ተውኩት እንጀራ ከጅዬ” ይባል እንጂ።
 
ወይ ደግሞ፥
 
ቢራ መጠጣት
አንድ ለመርካት
አንድ ለመርሳት
 
(እዚሁ የተሰነኘ አጭሬ :p)
 
ክፋት ተጭኖን አለን። ከስንቱ ጉድ የተረፈው በጄሶ እንጀራ እና በተቀሸበ ዘይት ቤቱ ድረስ ሞት በወስከምቢያ ይቀርብለታል። ህመምና ኀዘንን ወጥቶ በገንዘብ እንደመግዛት ያለ ክፉ እድል ከወዴት ይገኛል?
 
አይገርምም ግን? የአገሬ ሰው፥ ክፍቱን በሰው ልጅ ክፋት ተከቦ የሚኖር ከለገዳዲ እና ሌላ ሌላ ጣቢያ፣ በዛገ ቧንቧው በኩል የሚፈስለትን ውሃ አምኖ ሲጠጣ? ውሃ በቧንቧ ከሚደርሰው ቀን ይልቅ፥ ከአይኑ የሚፈሰው እንባ ቀን መብዛቱ? ‘መቼስ በበረከት ነው የሚለቀሰው እንጂ ይኽ ሁሉ ውሃ ከየትኛው የሰውነት ውሃ ይጨመቃል?’ ያሰኛል።
 
እስኪ ግጥማችንን አንብበን ላሽ እንበል…

4261475407_7c87f4d74d.jpg

 
ጥም ወለድ ጸሎት
———
ይኸው ከባለፈው፥ ከቤትህ ስወጣ ካየኸኝ ጀምሮ
ጠብ ላይል ነገር፥ “ኧረ ውሃ” እያልኹኝ በደረቅ ጉሮሮ፥
(ሙዚቃ ስቀምር፣ ዜማ ስሰፋፍር፥ ቅኔ ስቆጣጥር፥
ጊታር ስገታትር፣ ክራር ስከረክር፣ ስደልቅ ከበሮ፥. . .)
ሰፈር እያሰስኹኝ፣ አገር እያመስኹኝ፥ በጩኸት በእሮሮ፥
ጀሪካን ሸክፎ፥ መንደር መንደር መዞር ሆኗል የእኔ ኑሮ፤
 
ላዩም ታቹም ግዑዝ፥ ድንጋይ ሳንቃ መውቀር፣ ባዶ ቤት መቆርቆር፣
ሰውን ከ’ነኅሊናው ወደማያዩበት ሰፊ ኦና ቅፅር፥ በሽንቁር ማጨንቆር፤
ያለቅሱበት ሳይኖር፥ ይደገፉት ክናድ፣
ይጠጉት ምንጭ ሳይኖር – ያበርዱበት ንዳድ፥
ሠርክ መገማሸር፣ ዘወትር “አቤት” ማለት፤
በብላሽ ማባበል፥ ካለቅንጣት ደስታ፣
ካላ’ንዳች እፎይታ፥ ካለቁራጭ ፋታ. . .
 
ታከተኝ አባቴ!
አቅም አጣሁ ከቶ፥ እጅ እግሬ ታሰረ፥ ገፈተረኝ ቤቴ፣
ፍርሀት አሰለለው፣ ቃተተ አንደበቴ፣
¬ በመውጣት በመግባት ዛለብኝ ጉልበቴ፤
 
እናም ‘ካህንዬ’. . .
ፍቀድልኝና፥ በልጅ የደም ዋጋ ካቆምኻት ቧንቧ ስር፥ ከደጅህ ልሰለፍ፤
ለነፍሴ ማጠቢያ፥ ባቀናኻት ቀዬ፣ ባጸናኻት መስመር፥ በበራፍህ ልለፍ፤
 
በጠረግኻት መንገድ፥ በዕውቀት ልመላለስ
¬ ሞገስህን ልልበስ፤ በክብር ልተላለፍ፤
በውኆች መካከል “ትሁን” ካልኻት ሰማይ
¬ በሚነፍሰው ነፋስ በእርካታ ልንሳፈፍ፤
 
ድርቀት ዐይኑ ይጥፋ፥ ከነሥሩ ይጥፋ፤
¬ ከነነፍሱ ይርገፍ፤ ከነስሙ ይንጠፍ፣ ከምንጩ ይንጣፈፍ!
ለጭንጫው ሕይወቴ፥ ከጭንጫ ውሃ አውጣ፤
በቸርነት እርጨኝ፣ ከበረዶ ልንጣ፤ (እንደ አፈጣጠሬ)
ጥሜን ቁረጥልኝ፥ ካለጭንቅ ልጠጣ፥
ጥም በጥም ይጎዳ! (እንደ ተስፋ ቃልህ)
ነፍሴን ላለቃልቅ፥ ቆሻሻ ይሽሸኝ፣ ለዓለም ዓለም ልጥራ፤
ለይኩን ለይኩን!
 
ልምጣ ውሃ ልቅዳ።
__________________________
 
/ዮሐንስ ሞላ “የብርሃን ሰበዞች” ገጽ 67/

ፍቅር ጥላ ሲጥል

580467_429737607114330_1388661574_nበገና
ቢቃኙ፡
ሸክላ
ቢያዘፍኑ
ክራር
ቢጫወቱ፡
ለሚወዱት
ምነው
ሙዚቃ
ቢመቱ
ቢቀኙ
ቢያዜሙ
ቃል
ቢደረድሩ
ጌጥ
ውበት
ቢፈጥሩ
ቤት
ንብረት
ቢሠሩ
አበባ
ቢልኩ
ደብዳቤ
ቢልኩ
ምነው
ቢናፍቁ !
አገር
ቢያቋርጡ 
ቢሔዱ
ቢርቁ
ዓመት
ቢጠብቁ
ዘመን
ቢጠብቁ።
ለሚወዱት ምነው ?!
 
/ገብረክርስቶስ ደስታ/

The face of the government.

korah1They weren’t numbed, they have had lives that they were grateful for; they have loved ones, sense of self and importance, though. They only have lived near/in a waste dumpster; not that they chose it, but the brutal and shameful government has been so greedy to decide on their fate of living there, while the officers are building luxury houses and business buildings out of the taxes they collect from poor, on the lands of the poor… and out of the benevolences they receive in the name of the poor, by the labors of the poor.
 
Yes, seemingly ‘not’, but true that the helpless victims have paid the government taxes (yeah, income taxes and all others including VAT; as well, other contributions, such as for the dam on the blue Nile). These helpless victims have been responsible citizens that have been so keen to partake in the construction of the country and the wellbeing of the people.
 
They were so poor, but they never lost their senses for any unfair act. They were soldiers of life, and messengers of God who were left unnoticed. But their momentum has been a balance to all of us though it has been taken for granted. I know, this seems a fairytale, but it is true! It is only that they have had nowhere to go, no other life to live, and no other lives to look after.
 
Exodus? It even needs an investment; otherwise, they won’t think about it twice. Why would they? Who would? They died while they were trying to live. They were on the dump (and/or near the dump) because they have had nowhere to go. They were very morally responsible that they didn’t look for what wasn’t theirs. Which rich would exist in the city? They rather struggled to make a living out of the dump… had any of us noticed, being lifetimes lessons of walking His walk for theirs and other lives around them.
 
What happened at #Koshe is one of the disaster-ests accidents human beings can ever go through! People even couldn’t survive going through their lives, let alone through their incidences. It is not easy to wake up to see everything is buried under the dump that they were making a life out of and letting it breathe.
 
They are champions of life tho! They lived over and near a place that we won’t dare to make a fine walk through. They are the faces of the brutality of the government, and the selfishness of us.
 
May their souls rest in an eternal peace, and God comfort the grieving souls.

እንጉርጉሮ 2

አዬ ስጋ ክፉ፣ አይ ሰውነት ብላሽ፣
ቆሻሻም ነፈገሽ፣ ዛሬስ አፈር በላሽ።
* * *
እዚያ ስርመሰመስ፣ የነበርኩት ጌጡ
ነፍስ የምዘራበት፥ ፈልፍዬ ከውስጡ
አድቦልቡዬ ቅርሻ፣
ትርጉም አወጣለት፣ አበጅቼ ጉርሻ
ከተረፈ ኗሪው፣ ለአኗኗሪው ድርሻ
 
በእኔ ገጽ፣ በእኔ አምሳል፥
ሙሰኛ ጅብ ሆዳም የኖረበት ዋሻ
ላዬ ላይ ተደፋ፣
ይኸው እንደሰዉ፥ ሰለቸኝ ቆሻሻ።
 
ገባሁለት ካፈር፥
ይቀኙ ይጻፉለት፣ ስሄድለት ይክበር።
* * *
ከቆሻሻው ክምር
ከሰው ተራራ ሥር
ነበረኝ ቀጠሮ፣
ለቅሜ ምፈታው የረሀብ ቋጠሮ፤
ከተማ ብመንን ቀን ቢነሳኝ ኑሮ
ሞት ሰው አገናኘኝ አዙሮ ዟዙሮ።
* * *
“እኔን እኔን እኔን፥ እኔን አፈር ይብላኝ”
ብሎ ያበላ ነበር
በቀን ጣ’ይ ተበልቶ፣ ሕዝቤ ባይቸገር
በረሀብ ጥም ተቀጥቶ፣ እጁ ባይጠፈር
ባይቆስል፣ ባይገደል፣ ባይሰደድ ኖሮ፥
ከሰው ጅብ ለመሸሽ፣ ባህር ባይሻገር፤
 
ይጽፈው ነበረ የልቤን እሮሮ
ሽንቁራም አንጀቴን ሚጥፍበት ቢያጣ፥
ተነቅፎ ባይጣል፣ እግር ተወርች ታስሮ
ስለተነፈሰ በአዋጅ ባይቀጣ።
* * *
ከወንዝ ወዲህ ማዶ፣ ከጠነባው ትቦ፣
ማማ ከሰራበት፣ ሰው ቆሻሻ ክቦ
መልክ፣ ሕይወት ነበረኝ
ኑሬ የማላውቀው፣ ኑሮ ሰድቦኝ በአግቦ
በሞት ተጠቁሜ፣ ጎበኘኝ ሰው ከብቦ፤
 
እብለት በደም ረቅቆ
ከተሰደርኩበት፣ ከቆሻሻ መስኩ፣
የጣለው ላይ ደምቆ
በሚጥለው መዓት ከሚታየው መልኩ
የሰውነት ሚዛን፣ የኗሪነት ልኩ
የግፈኛው ሽፎን፣ በዕድገት ማላከኩ
ዐይን ጆሮዬ ሞላ፥
 
ቆሻሻ ጭንቅላት ተለቅሞ ተለቅሞ፣
በየወንበሩ ላይ፣ በየህንጻው ከትሞ
ለስሙ መጠሪያ፣ ለልጆቹ መኩሪያ
ድንጋይ ሲደረድር፣ ሲያንገዋልል ትቢያ
ብርጭቆ ሲያገጫጭ፣ በውስኪ ሲረጫጭ፥
ድሀን ቸግሮት ሳቢያ
ቁንጫ ማስረሻ፣ ሆዱን መመቅነቻ
ሲድህ ሲንከላወስ፣ ልቡ ኑሮ ዛቢያ
ሲተክዝ ለብቻ፤
 
ከዳኝ ሆድ ማከኩ፣
በቃኝ መብሰክሰኩ
ምች አጠናገረኝ፣ አጣሁ ድንገተኛ
ከህንጻው ግም የመጣ ጠለዘኝ መጋኛ
ስሞት ወግ ደረሰኝ፥ እንደሰው ልተኛ።
 
/ዮሐንስ ሞላ/
 
የሞቱትን ነፍስ ይማር! ያዘኑትንም ያጽናና! ለአገራችን እና ለሕዝቡ የተሻለ ቀን ያምጣልን!

ተኖረና – ተሞተ

“ሳለ – ለሌለ”
እየታለ . . . እየተሌለ
በመሸ – ነጋ – መሸ
እንደነበረ . . . እንዳለ
እንዳደረ . . . እንደ – ዋለ
እንዲሁ . . . እንደ – ዋተተ
“መኖር”ን እንደ – ሞገተ
“ኗሪ” ሳይኖር . . .
ኖረ . . . ኖረና – ሞተ።
 
ተኖረ …… ተኖረና……. ተሞተ
ተሞተና – ተለቀሰ
ዕንባ እንደ ጅረት ፈሰሰ
ደረት – እንዳፈር ፈረሰ፤
 
ምድረ ቡትቷም . . . ርንቁስ – ደሀ!
ተቃቀፈና አነባ!
ለማንም . . . ምንም . . . ላይረባ!
 
ግና! . . . ያረፈ
እንዳላረፈ . . . አረፈ
አየ . . . አየና – አለፈ ፡፡
“ትቢያ” ነበር “ትቢያ!” ለበሰ
ለሟች – ኗሪ . . .
ለኗሪ ሟች . . . ወግ ደረሰ!
 
/ሻምበል ክፍሌ አቦቸር/

እንጉርጉሮ

ከአገሩ ቆሻሻ ሕይወቱን ፈልቅቆ ነፍስ የሚዘራበት
ብርቱው ሰው ተረቷል፣
በመሬቱ ንደት ባውሬዎች ተነጥቆ፣ ሸሽቶ ከኖረበት
ዛሬ በሞት ታይቷል።
* * *
ወይ ኑሮ አልሰመረ
ወይ ሞቱ አላማረ
ለቆሻሻ ዓለም፣ ቆሻሻ ሲለቅም፣
ቆሻሻ ሥር ቀረ፥
በታጠፈ አንጀቱ እንዳቀረቀረ።
* * *
ሲተፋ በሚያድር ሰገብጋባ በላ
ቆዳው ሊቀረፈፍ፣ አጥንቱ ሊበላ
ከጀርባው፣ ከፊቱ፣ ቢላዋ ሲሰላ
የጣዩን ግፍ ሸሽቶ፣ በቆሻሻ ጥላ፣
የአባዩን ነውር ንቆ፣ በደከመ ገላ
 
ሞቶ ሞቶ በላ፣
ኖሮ ኖሮ ሞተ
ሰውነት ቃተተ
ስጋ ተራኮተ።
* * *
ተረፈ ሙስና፣ የወንበር ጥቀርሻ፣
የጥርሳት ናሙና፣ የአሳሞች ንክሻ
ጎልቶ ሚታይበት፥
ከሞት ያመለጠ፣ የተረሳ ሕይወት፣
መንኖ ነበረ፣ ከቆሻሻ ዋሻ።
* * *
ወንበር ወንበር ስቦ፣
ስድ ሁል ተሰብስቦ
“ቀልቀሎ ስልቻ፣ ስልቻ ቀልቀሎ”
መናገር ቃል ቀልሎ…
“አትሰደድ” ይላል
(መሰደድ መች ቀላል?
ግብአት ገንዘብ ይሻል)
 
የመስሪያውን ገንዘብ፥ በቀን ተቀራምቶ
ቀን በቀን ሲገደል፣ ሰው በአገሩ ዋትቶ።
* * *
ንግስቲቱ እሌኒ፣ ትፈለግ ትጠራ
ቆስጠንጢኖስ ይድረስ፣
ይፈለግ መስቀሉ፣ ይደመር ደመራ፤
ዕጣን ከርቤው ይጨስ፣
ተራራው ይደርመስ፤
 
በተሰቀለው ሰው አምሳል የተሠራ፥
ፋሲካውን ሳያይ ከነቀራኒዮው፣
ሰው ከነትግሉ፣ ሰው ከነመስቀሉ፣
ሰው ከነሕማማቱ፣ ሰው ከነቁስሉ፣
ሰው ከነትዝብቱ፣ ሰው ከነዕንባ ቅሉ
ተደባልቆ ሞቷል ከቆሻሻው ክምር፣
ተትቶ በሴራ፣ ከቆሼው ተራራ፣
በደም የተገዛ ሕይወት እንደተራ፤
 
“ኤሎሄ…. ኤሎሄ…”
 
ትንፋሽ ሲፈለፍል፣ እስትንፋስ ሊሰራ
የልጆቹ እግዜር፣ የቤቱ አባወራ፤
ኖሮ ተጠቆመ፣ ስሙ በሞት ተጠራ
የማኖር ጥበቡም ታለፈ እንደተራ፤
ሕይወት ሊያመላክት
ለአጉል ኑረት ትርክት
ዝቋላ ተቃጥሎ፣ ጢሱ ቆሼ አረፈ፣
ሕይወት ያጋፋውን፣ ሞት አስተቃቀፈ፤
 
በደሉ ይነገር፣ መገፋቱ ይወራ፣
የፈጠረው ሰው ላይ፣ ፍጡር ሲፈርድበት
እግዜሩ ይጠራ፣
 
“ኤሎሄ… ኤሎሄ…”
 
ይደመር ደመራው፣ ሰማይ ጢሱን ይልበስ
የግፍ የመከራው፣ የኀዘን ተራራ ይፍረስ፤
 
የእናት ዕንባ ይትነን፣ ጽርሀ አርያም ድረስ፥
ታይቶ፣ ተመዝኖ፣ ወደ ምድር ይፍሰስ
ይውረድ ዳምኖ ዳምኖ፣ ዕንባ ዝናብ ሆኖ
ጎርፎ ይጠራርገው፣ አይኑር ባምባው ገንኖ።
 
/ዮሐንስ ሞላ/
 
የሞቱትን ነፍስ ይማር! ያዘኑትንም ያጽናና! ለአገራችን እና ለሕዝቡ የተሻለ ቀን ያምጣልን!

Celebrate wo/men…

womens-day-2110796_960_720It is becoming customary that tragic stories of violence against women are blending our daily news and reports. The increased prevalence rate is somehow positive that it tells about the improved trend of reportings; hence, the incidence is increasingly alarming while it has to decrease with time and access to information.
 
Imagine the ‘unreported’ stories that happen regularly, and are settled by the intervention of go-betweens; think of women that are threatened by their loved ones, and ill-treated by a species of their kind; think of the society that points its fingers on ‘the victim’ than the ‘violent’; think of a girl’s voice that bounced back from the gates of our ears; recall the sympathies and society level embarrassing excuses for a violent: like ‘she shouldn’t wear a miniskirt’, ‘ምንም ሳታደርገውማ አይሆንም’.
 
The battle towards women’s rights is every human’s that we all should defend the human race, and speak up for the voiceless majority. Defending women is defending our own beings, houses, and communities. It is a risk that may jeopardize every household, the roots and branches of every family tree, and thus the minds of all.
 
How dare a bad father can talk about a bad leader? How dare a bad teacher can discipline his/her students? How dare a ‘corrupt’ husband/fiance to his love, can criticize a corrupt boss/authority? How dare a violent man can complain about other violence?
 
We all should empower women that it means empowering ourselves; it is empowering the society; it utilizing all our resources and excelling life; it is living life to the fullest; it is rationality; it is humanity; it is how it should gonna be. Life is unthinkable without wo/men!  
 
Taking the lion share, no wonder, women should uplift themselves; they should uplift men; they should uplift the society; they should cooperate in the process of generation replacement, and nurture uplifted children as an already determined fate, with the God’s will; that they should say “NO” for any oppression by their most intimate men, by people that they plan and commit their life with; …nor they should oppress anyone, and be civilly and intellectually arrogant.
 
They shouldn’t expect a miracle to come to their ways to triumph over life, nor wait for someone else to work for them; no one should expect of course! …we all should struggle rather; we all should get together, make comfortable ways and go through altogether. Then, the legacy for children will be a decent place, where life will be cherished, and death will be celebrated.
 
Wake up brother! “brother Jacob 😉 “, and uplift your home!, empower the executive of your home; never undermine her power, nor take her for granted; respect yourself and never objectify your woman, as saying ‘I love you’ for someone that yourself has dared to objectify is foolishness at its worst level. Never do that my man; never ever, even, when you think, on her foolishness.
 
Wake up sister! “sister 😉 “, and uplift your home and the lives inside it!, fortify your abilities, unleash the potentials in you, utilize resources, dig for opportunities to come to your ways, be respectful, be responsible and trusted, …and meet your soul truly! …that you will give birth for &rear an uplifted, other things being equal!
 
To respect each one another, and to contribute for the co
Let’s get changed to change.
Let’s get together, impact the society, and live together.
Let peace be upon our homes.
Let’s promise to ourselves to live in a peaceful state of minds.
We all deserve to live in a violent-free world; we can’t control what is in the world, but our homes/circles are our worlds.
 
Happy Women’s Day!
 
Happy Today! Happy Everyday!